Yürüyüş Notları 1: İllegal Seçenek Üzerine
Türkçü Turancı Otağ, Kurt ini
 
*
Esenlikler, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun. 17 Ekim 2019, 02:25:56


Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz
Otağ Kuruluş Tarihi: 10 Ekim 2008


Random Image
Sayfa: [1]
  Yazdır  
Gönderen Konu: Yürüyüş Notları 1: İllegal Seçenek Üzerine  (Okunma Sayısı 878 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
Erlik Tanrıöğen
Türkçü - Turancı BOZKURT

ileti Sayısı: 875


Nur'dan Rıza aldık.


« : 09 Ocak 2016, 22:38:41 »

      Yapısı gereği sistemle çelişen fikirlerin eski tartışmalarından biri de illegal seçenek etrafında döner. Dünyayı değiştirme vizyonu ideolojide görüldüğü anda temsilciler çıkmazlar yaşamaya başlar. Yerleşik olanla ideal arasında çıkan çatışma illegal tavizle çözülür. İllegal taviz illegal ilkenin adımıdır. Yerleşik içinde doğmuş olan ideolojide hiççi sarmal burada doğar. İllegal ilkenin doğum sancısı, aydında yaşanan hiççi sarmal bunalımındadır. Aydın/önder ideolog; burada uygulamadaki illegal ilkeyi isteyebilir. Uygulamadaki illegal ilke, çetedir.

   İdeolojik ‘sohbet’lerde, (toplantının siber kastında) umutsuzluğun doğduğu an, uygulamadaki illegal ilkeyi ortaya çıkarır. ‘’Bütün Türkçüler aynı şehirde olsun isterdim.’’ söylemi, somut dünya karşısında ve içinde yeni bir öznel dünya oluşturma fikri olduğundan genç temsilcilerden daha çok duyulur. Memnun olunmayan somut dünya illegal ilkeyle değiştirilmek istenir. Buradaki açılım norma ilişkindir. Memnun olunmayan ‘’normal’’ ideale karşı çıkar. Uygulamadaki illegal ilke ile ideal artık birbirinin yerine geçer. ‘’Bir otobüse binip Tanrıdağı’na gitme.’’ hayalini nereye koyacaksınız? Bunu anlamak için ilk söylemden ikinciye geçişteki dönüşümün doğasına bakmak gerekli.

   ‘’Bütün Türkçülerin aynı şehirde yaşaması’’ hayali hangi şartta ‘’Bir otobüse binip Tanrıdağı’na gitme’’ye dönüşür? Burada yaş ile ilişki anlamlıdır. Deneyim seçeneği şart olarak seçilebilir. Dikkat edilirse ilk arzu dönüştürülene göre daha ‘’nesnele bağlı’’ kalmaktadır. Daha az şeyin değiştirilmesini içerir. Dönüştürülen (ikinci) istekte artık mekan dahil (yerellik/ kanun/ devlet ve aygıtları vs.) tamamen değişir. (Burada bir fasıla yerinde olacak. Genç Atsız’a bakıldığında ‘’Arzularım bir oktur aşar ulu dağları/ Düştüğü yer uzakta dilek adlı bir saray’’ ve ‘’Yol göster bize Kemal/ Anayurda ulaştır’’ şiirlerinin yerini gelecekte Yılanoğlu’na yazılmış mektubun aldığını görüyoruz. Burada da benzer bir süreç yok mu? Atsız kendini nesnel olan ‘dışarıdan’ çıkarıyor.)

   Ekim Devrimi’nden sonra Rusya’da yaşanan süreçte de benzer bir okuma yapılırsa şaşırılmaz. Anarşist seçenek, proleter diktatörlüğüne böyle bir sürecin başlangıcına ilişkin kaygılarla karşı çıkmamış mıydı? Bakunin, enternasyonel’de ‘’Kendi polis ve asker teşkilatlarını kuran devletler faşist devletlere dönüşürler, onları işçiler kurmuş olsa bile’’ diyor. Devrim deneyiminden yoksun kadroların nesnele bağlama gayretleri anarşist seçeneğin safdışı kalışıyla devletleşti.  Bu ilk paragrafta anlatılan taviz sürecinin tersini başlattı.

   Hatalı bir okumayla bu akışa ülkücü mafya kavramını oturtmak aksine tersine tavize örnek olacak. Yapısı nesnelden kopuk olan (eksik ama aynı anlamda: İdeali değişim vizyonuna uygun) bir yaklaşım aşama aşama nesnele bağlanıyor. Cumhuriyet, Gökalp’in vefatı, 1944 davaları, 1969 kongresi, milliyetçiliğin karlı bir işe dönüşmesi… Yerleşik olanla uyumsuz bir mafya yapısı yaşayamaz. Yerleşik olana artan uyum ülkücü mafya gelişim eğrisini doğurdu. Bu süreç, siyasi etik kaygısından koparak KCK’yı hatırlatmaz mı? Öcalan’n postmodern anlatımı ve direktifiyle kurulan örgüt, mahallelerden topladıkları uyuşturucuları satan bir örgüte dönüştü. Kendi (feodal, defacto federatif) yerleşik düzenine karşı kurulan örgüt, kurucuların tavizleriyle o sürecin parçası oldu. Devletle kürt hareketi anlaştığından beri (Dolmabahçe olayı) KCK tutukluları meselesi doğruca konuşulmuyor. Tutuklular serbest ama örgüt ideoloji içerimi artırılarak YDG-H’a dönüştü. Bu bir müdahaleydi. Yerleşikle kurulan bağ büyük yerleşiğe (devlet) uzanabilirdi. Öcalan bundan rahatsız oldu.

   İllegal ideolojik seçenekle bunun bireysel anlamı arasındaki doğrudan ilişki deneyim eksikliği nedeniyle anlaşılması güç geliyor. Sağ siyaset çeşitli statükocu nedenlerle bu deneyimden uzak. Sağ’da fedakarlık etrafında dönen kavramlar önde geliyor. Fedakar bir lider beklentisi, acı çeken bir önder görme arzusu ağır basıyor.

   Örnekleri soldan vermek lazım. Büyük bölünme ve ayrılmaların arkasında (MLKP, TİP, Halk Cephesi ) sürecin bireysel anlama yüklenmesi var. En yaygın belirti, kürt asıllı ‘’bireysel anlam’’ın çıkışı ve ayrılışı (Solun kürt ulusal hareketiyle ilişkisi buranın konusu değil),(Bu semptomun semptomu da nesnele bağlı tavize bir örnek). İllegal seçeneğin en önemli dezavantajı.

   Bu dezavantaj illegal seçeneğin yürümesinin önündeki temel engel. Eylemlerin kökeni nedir? Dayanağı nedir? Karar alıcıya/lidere ilişkin bireysel anlamı nedir? Neden şimdi, neden bu hedef? Vs. Çok sık tekrarlanıp anlamını yitirse de, yenileyerek, makroda ‘’taşeron olmak’’ ve mikroda karar alıcıyı memnun etme yönü nasıl anlaşılır?

   Sonuçta; İllegal seçenek (imkanı bilinmese de. Yeteri sayıda değişkenle denenmedi.) süreçler değişmez nitelikte bir kaynağa dayanmazsa bireysel anlama mahkum kalıyor.



erlik
Dokuz Ocak - Adana
Facebook'a Ekle
Kayıtlı
Sayfa: [1]
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

|Harita | Arşiv | 1 | 2 | 3 | 4 | XML | Rss
PHP Kullanıyor Powered by SMF 1.1.20 | SMF © 2006-2009, Simple Machines

Google'a ekle
BOZKURT FM*
XHTML 1.0 Uyumlu! Dilber MC teması HarzeM tarafından
Bu Sayfa 0.04 Saniyede 22 Sorgu ile Oluşturuldu (Pretty URLs adds 0.006s, 2q)


Türkçü Turancı Otağ
Otağımıza üye olarak Türklüğe ve Türkçülüğe katkıda bulunabilirsiniz.
10 saniyede üye olmak için tıklayın.