İÇİMİZDE YANAN TÜRKÇÜLÜK ATEŞİNİ ARAMAK...
Türkçü Turancı Otağ, Kurt ini
 
*
Esenlikler, Ziyaretçi.Lütfen giriş yapın veya kayıt olun. 17 Ekim 2019, 14:42:30


Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz
Otağ Kuruluş Tarihi: 10 Ekim 2008


Random Image
Sayfa: [1]
  Yazdır  
Gönderen Konu: İÇİMİZDE YANAN TÜRKÇÜLÜK ATEŞİNİ ARAMAK...  (Okunma Sayısı 2337 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
Karagerey
Türkçü - Turancı BOZKURT

ileti Sayısı: 1.865



« : 27 Aralık 2011, 19:20:38 »

                              İÇİMİZDE YANAN TÜRKÇÜLÜK ATEŞİNİ ARAMAK…
Bir Türk, gençlik yıllarına geldiği zaman, Eğer ki ailesinden Türklük, Türk tarihindeki büyük zaferler hakkında bilgi almamışsa, kanının götürdüğü yeri buluncaya kadar emek sarf etmesi gerekecektir. Kür Şadın ve kırk çerisinin Çin sarayını bastığını, Hülagü hanı nasıl öğrenecek ki? Öğrense bile, hemen onların birer hikaye olduğu, Gerçekte Kür Şad diye birinin yaşamadığını anlatacaklar. Bilenin, bilmeyenden az olduğu bir ülkede yaşamak, hele ki, o yaşayan Türk ise çok zordur. Okul yıllarında, sınıfında bile yalnız kalacaktır. O Türk içindeki yangını ararken, ilk önce en yakınındaki Türk kimlikli kardeşçilerden yiyecektir darbeyi. Kahvelere takılacak yetmeyecektir. Sürekli bir şeylerin eksikliğini hissedecektir. Okuma alışkanlığı yoksa eğer, bu eksik olan içindeki yangının gittiği yolu bulması daha da zorlaşacaktır. Atsız Atamızın da dediği gibi “Yufka yüreklilerle bu çetin yollar aşılmaz” Her yaşadığı olay, her yaşadığı darbe onu daha da sertleştirecek, daha da Türkleştirecektir. Türk’sün ama Türklük ile ilgili çok fazla bilgin yok. Türk’sün ama etrafında ki Türkler umursamaz ve bilgisiz. Rüzgarın savurduğu gibi savrulur ve hep yanlış mekanlar, yanlış bedenlerde arasın eksikliğini. An olur hümanistlerin içinde, kendinden nefret edene kadar yaşarsın. Buna da yaşamak denir se?
   Aramaya devam edersin. Artık yavaş yavaş ocaklara düşer yolun. İçindeki ateş biraz harlanır gibi olur. Dersinki “aradığım yeri buldum.” Ama zaman akarken yine de eksiklik tamamlanmamıştır. Yine içini yakan ateş öksüzdür. Yakar seni, yakar ve en yalnızlık içinde bırakır. Gecelere sığınıp yalnızlığına çözüm arasın. Tekrar savrulursun rüzgarla, fırtınalarla. Çünkü o ocaklar yetmez sana. Çünkü o ocaklar seni daha da çaresiz bırakır. Çünkü O ocaklarda ümmetçiliği görürsün. Çünkü o ocaklarda, senin en sevmediğin, senin askerini şehit eden adi ırkın varlığını görürsün.  Çünkü o ocaklarda, senin dinini nasıl kullandıklarını ve ırkının önünde tuttuklarını görürsün. Görürsün ve kendinden tekrar nefret eder ve kendinle baş başa. Yine geceler uzun ve acımasızdır. Yakar seni yalnızlığınla birlikte.
 Tekrar arayıştasındır. Neyi aradığını bilmeden, içindeki yangını bir nebze de olsa söndürecek bir su ararsın.  Arasın ama bu su öyle her yerde olmayan bir sudur. Vey ırmağı gibi kutsal ama Vey ırmağı kadar uzaktır. Emek isteyen hem de çok emek isteyen bir kutlu davadır. Bilsen ki bir yerlerde Vey ırmağı var, hemen gider alırsın içindeki yağını, alırsın içindeki acıyı.  Ama Vey ırmağı hâla çok uzaktadır sana.
 Eğer ki, Bir Türkçü bulamazsan yakınlarında, bir dost edinemezsen, Dosttan öte Tanrı Dağı kokan bir Türkçü bulamazsan aramaya devam edeceksin demektir.
 Gün gelecek anandan babandan vazgeçeceksin, bu yangına çare ararken. Gün gelecek en yakınındakilerin en uzağında olduğunu göreceksin. Her yaşanan gün seni senden edecek. Her yaşanan gün seni TUNÇ YÜREKLİ yapacaktır.
 Bir gün gelecek ve kitapları okumak isteyeceksin. Kitaplarda arayacaksın yangınına çareyi. Ama kolay mıdır o doğru kitapları bulmak? Kolay mıdır, bu kadar hainin barındığı topraklarda, doğru yazılanları bulmak? Değildir tabii ki. Ama her beş yanlışın içinde bir doğru okurken, daha çok yandığını hissedersin. Çünkü doğru ile yanlışı bulmak kadar, doğru ile yanlışı ayırmakta emek, zaman ister ve bu zaman seni yine yakar. Bu zaman içerisinde Yüreğin taşlaşmaya devam eder. Artık zaman senin için işlemektedir. Çünkü her okuduğun kitap da, doğruyu ve yanlışı kolayca ayırt etmeye başlamışsındır. Artık Türklüğün bilgileri içinde coşmaktadır, COŞKU İSE SENİN DAHA ÇOK MERAK ETMENİ, DAHA ÇOK OKUMANI SAĞLAMAKTADIR. Okursun öğrenirsin, öğrendikçe daha çok okumak istersin. Atsız Beğimizi okumaya başladığın anlarda titrersin. Titrersin ama hasta nöbeti gibi titrersin. Yakar içini, ateş bile yanında serin kalır.  Kendini gökyüzünde uçar gibi hissedersin. Pusatını kuşanıp, meydanlara çıkıp haykırmak, çıksın ulan şerefsizler, ben Türküm, varsa bir yiğit çıksın karşıma diye haykırmak istersin. Bu derin döngü içerisinde, tekrardan savrulursun ama BU DEFA DERDİNE DERMAN OLACAK TANRI DAĞINI DA BİLİRSİN, SERİN VE KUTSAL AKAN VEY IRMAĞINIDA.
 Zaman içinde içindeki yangının hâlâ sönmediğini görürsün, Görürsün de önce hiç bir şey anlamazsın. NASIL BİR YANGIN Kİ BU SÖNMEZ NASIL BİR YANGİN Kİ BU HÂLA HARLI VE YAKICI VE DE ACI VERİCİDİR?
  Çünkü bu bilgiler tek başına sana bir fayda vermemektedir. Çünkü hâla yalnızsındır. Bilirsin ki, bilmek yetmez. Bilirsin ki, bilgiyi kandaşlarınla paylaşmadıkça, bir anlamı olmaz.
 Zamanla, internet ortamına takılmaya başlarsın. Oralarda bilgiler okurken, o bilgileri yazan sitelere girmeye başlarsın. Birine girer, diğerinden çıkarsın. Yangın bazen söner, bazen tekrardan yanar ve sen bunu hissedersin. Derken…
 Bir siteye girersin, Türkçü Turancı Otağ’dır adı. Türkçüler girer, itler giremez yazar. Dalarsın içine, okyanusa dalar gibi. Dalarsın ve nefessiz okumaya başlarsın. Nefes almak ne demek, gözünü bile kırpmadan okursun. Okurken de, yavaş yavaş, otağ içinde yaşayan Türkçülerle tanışmaya başlarsın. Bu artık ayrı bir dünyadır. Burada ayrı bir yaşayış vardır. Burada hedefler, amaçlar vardır. Burada ölüme gülünmektedir, kutsal dava için. Burada, ölmek istemektedir insanlar, kutsal dağa gidebilmek için. Bir de bakmışsın içindeki yangın, yangın olmaktan çıkmış, sana dost olmuş. Bir de bakmışsın, içindeki yangın söner se sen bir hiçsin. Bir de bakmışsın, O yangınmış seni yaşatan. NE MUTLU SANA Kİ, KANDAŞLARININ ARASINDASINDIR ARTIK. NE MUTLUDUR Kİ SANA, SENDE ARTIK TANRIDAĞI KOYMUŞSUNDUR HEDEFİNİ. NE MUTLU Kİ SANA, ARTIK SEN “ATSIZCI, IRKÇI” OLMUŞSUNDUR.
 ARTIK HEDEFİN, YENİ ATSICI IRKÇILAR YETİŞTİRMEKTİR. NE MUTLU SANA!
Facebook'a Ekle
Kayıtlı

Karagerey Altemur
Münzevi
Normal Üye
*
ileti Sayısı: 113


« Yanıtla #1 : 27 Aralık 2011, 19:51:01 »

Çok güzel yazmışsın kandaş eline sağlık.Yazdığın yazıdan örnekle çıkacak olursak şuan son yazdığın cümleye giriş yaptım.''Bir siteye girersin,Türkçü Turancı Otağ'dır adı.'' bu kısımdayım.Yalnız benim içimdeki yangın yangın olmaktan çıkmıyor bir türlü.Aksine dahada alevleniyor.Napmak gerek kandaşlar deyin bana.
Facebook'a Ekle
Kayıtlı
açina
Ziyaretçi
« Yanıtla #2 : 27 Aralık 2011, 20:16:44 »

Münzevi Kandaşım, İçinde yanan Türklük ateşi sürekli yansın zaten hiç sönmesin. Biliyorsun ki, Türklük Atamızın uçmağa varışından sonra hep ötelendi, Türk evlatlarına ırkçı olmanın ne kadar kötü ve gerici bir tutum olduğu günümüze dek aktarıldı durdu. Bir avuç Türkçünün idealleride MHP denen partinin 1969 kongresinde eridi gitti. Şimdi yavaş yavaş Türk evlatları, birşeylerin yanlış olduğunu, öğretilenlerin Türk Irkını yok etmeye yönelik olduğunu öğrenmeye, sorgulamaya başladı. Kısaca damarlarındaki asil kanın farkına varmaya başladı. Senin bugün yana yakıla bir şeyler yapmalıyız, örgütlenmeliyiz diye haykırışın emin ol her Türkçünün dileği. Bu tabi böyle gitmeyecek. Türk evlatları gerçek bozkurtlar çoğaldıkça mutlaka bir Kürşad illede çıkacak aralarından. Bu özlem çok uzak değil MÜNZEVİ, emin ol çok ama çok yakında.
Facebook'a Ekle
Kayıtlı
Münzevi
Normal Üye
*
ileti Sayısı: 113


« Yanıtla #3 : 27 Aralık 2011, 20:59:18 »

Münzevi Kandaşım, İçinde yanan Türklük ateşi sürekli yansın zaten hiç sönmesin. Biliyorsun ki, Türklük Atamızın uçmağa varışından sonra hep ötelendi, Türk evlatlarına ırkçı olmanın ne kadar kötü ve gerici bir tutum olduğu günümüze dek aktarıldı durdu. Bir avuç Türkçünün idealleride MHP denen partinin 1969 kongresinde eridi gitti. Şimdi yavaş yavaş Türk evlatları, birşeylerin yanlış olduğunu, öğretilenlerin Türk Irkını yok etmeye yönelik olduğunu öğrenmeye, sorgulamaya başladı. Kısaca damarlarındaki asil kanın farkına varmaya başladı. Senin bugün yana yakıla bir şeyler yapmalıyız, örgütlenmeliyiz diye haykırışın emin ol her Türkçünün dileği. Bu tabi böyle gitmeyecek. Türk evlatları gerçek bozkurtlar çoğaldıkça mutlaka bir Kürşad illede çıkacak aralarından. Bu özlem çok uzak değil MÜNZEVİ, emin ol çok ama çok yakında.

Tüm umudum bu zaten kandaşım cevabın için teşekkürler.
Facebook'a Ekle
Kayıtlı
Sayfa: [1]
  Yazdır  
 
Gitmek istediğiniz yer:  

|Harita | Arşiv | 1 | 2 | 3 | 4 | XML | Rss
PHP Kullanıyor Powered by SMF 1.1.20 | SMF © 2006-2009, Simple Machines

Google'a ekle
BOZKURT FM*
XHTML 1.0 Uyumlu! Dilber MC teması HarzeM tarafından
Bu Sayfa 0.067 Saniyede 22 Sorgu ile Oluşturuldu (Pretty URLs adds 0.028s, 2q)


Türkçü Turancı Otağ
Otağımıza üye olarak Türklüğe ve Türkçülüğe katkıda bulunabilirsiniz.
10 saniyede üye olmak için tıklayın.