Türkçü Turancı Otağ, Kurt ini

TÜRK TARİHİ ve EDEBİYATI => Türkçülerden Öykü ve Makaleler => Konuyu başlatan: Kagan_Bahadir üzerinde 17 Ocak 2012, 11:42:25



Konu Başlığı: Ardından Ağlanabilecek Bir Önderdi
Gönderen: Kagan_Bahadir üzerinde 17 Ocak 2012, 11:42:25
ARDINDAN AĞLANABİLECEK BİR ÖNDERDİ

İnsanları ancak öldükten sonra anmanın soğuk duruşunu bana Rauf Denktaş yaşattı.
Ölümünden ve öncesindeki hastalık evresinden evvel, onu hiçbir makalemde anmadığımı, fikirlerinden örnek vererek istifade etmediğimi bana ölümün soğuk yüzü hatırlattı.
Ardında bir külliyat bırakmasına rağmen bir kitabını dahi okumadığımı “ölüm” yüzüme vurdu. Rahatsızlığına değin Yeniçağ’da yazdığı köşe yazıları haricinde hiçbir kitabını okumamıştım. Kitaplığımda ona ait bir kitap yoktu.
İnsanları öldükten sonra büyütmenin, yüceltmenin çirkinliğini her zaman eleştirmişimdir. Ölüden millî kahraman yaratma çabaları, ölünün kendini savunma hakkı olmayışı nedeniyle fikirlerini istediğin gibi eğip bükme özgürlüğü bunun en önemli nedenlerinden biridir.
Ama Rauf Denktaş için bu dediklerim gerçekleşemez. Çünkü Rauf Denktaş’ın fikirleri o kadar keskin, o kadar yerli yerine oturan fikirlerdir ki, onu eğip bükmek imkânsızdır.

Eğip bükülmemiş, dosdoğru Rauf Denktaş fikri, hali hazırda bizim fikrimizdir.

Dimdik bir adamdı. Onun sefahat yerine millî davayı seçmesi, örgütçülüğü ve neticesi olan Kıbrıs Cumhurbaşkanlığı; kimilerinin gözünde önemsiz, küçük başarılar olarak görülür. Oysaki o, okuduğu bölümün ve kendisine sağlanan imkânın neticesinde rahat bir hayat sürdürebilir, okumak için çıktığı Kıbrıs’a bir daha geri dönmeyebilirdi.
O döndü, döndü ve Kıbrıs harekâtının sancağını en önde tuttu. Bunun neticesinde devletin de başına geçti.

AKP iktidarı ile birlikte Denktaş adı birileri tarafından “çözümsüzlüğün adresi” olarak gösterildi. Tavizsiz duruşu, çözümsüzlüğün eş anlamlısı sayıldı. Küstürüldü Denktaş… Ondan sonra gelen “yes be annemcilerin” taviz üstüne tavizi, kendilerini güneye yamama çabalarının ne kadar anlamsız olduğu, Rum’un ne kadar suyuna gidersen o kadar seni sırtından vurmayı zevk edindiği ancak deneyerek görülebildi.
Denktaş’ı “çözümsüzlüğün adresi” sayanlar bir baktık ki, Kıbrıs davasına Denktaşça yaklaşmaya başladı. Şimdi arkasından taziye iletileri gönderiyorlar. Sağlığında, dinç iken neredeydiniz? “O bitmiştir” diyordunuz, biten sizin fikirleriniz oldu.

Rauf Denktaş, ardından ağlanabilecek bir önderdi. Bugün yaşayan herhangi bir siyasi oluşum önderinin, bir grubun liderinin ölümü ardından ağlayabileceğimi hiç zannetmiyorum. Denktaş beni ağlattı ve bir pişmanlık duygusu yaşamamı sağladı.
Sağlığında ben de onun kıymetini yeteri kadar bilebilmiş miydim?

Sevdiğimiz, uzaktan izlediğimiz kişilerin, önderlerin varlığında kıymetini bilelim. Arkasından ağlamak ancak bizi teselli edecektir.
Eskiden yazdığım bir şiirim aklıma geliyor bu anda…

Nasıl bilirdiniz beni
Haydi ey cemaat haykır
Yüzüme söyleyemediklerini
Baksana! Ağlıyor tabutun başında
Yaşarken yüzüme bakmayan biri
Geç kalmış gözyaşları neye yarar
Ağla sonsuza kadar, giden gitti
Nasıl bilirdiniz beni
Cemaatten tek ses, bilirdik iyi
İyi bilirdik çok çok iyi
Yok mu içinizde kötü bilen biri
Bu merhum şahsiyeti
Ne çok sevenim varmış yeni gördüm
Verseler bir şans da dönsem geri


KAĞAN BAHADIR


Konu Başlığı: Ynt: Ardından Ağlanabilecek Bir Önderdi
Gönderen: ANKARALI GÖKTÜRK üzerinde 17 Ocak 2012, 12:20:49


           Ulu çınarlar devrilmiş görünsede ardında dev bir iz bırakacaktır. Bu değerli kişilik konusunda haklı bir serzenişte bulunuyorsun Kandaşım. Keşke yaşarken ulu değerlerin gerçek değerlerini algılayabilsek. Bunda eksiklerimiz olduğu gerçek. Onun kitaplarından örnek bende göremedim kitaplığımda. Bu çok anlamlı gerçekten. Bizler bunu yaparsak başkalarından fazla birşey bekleyemeyiz. Kendimi çok eksik hissettim. Bir dolu kitabım arasında onun kitabı yok yazık ki !.. Hemen edineceğim ancak kendimide yeriyorum. Oğlunun bile bir kitabı var ama onun yok. Demek daha edineceğimiz bilgiler var. Yürüyeceğimiz yollar var.  :(