Türkçü Turancı Otağ, Kurt ini

TÜRK TARİHİ ve EDEBİYATI => Türkçülerden Şiirler => Konuyu başlatan: açina üzerinde 24 Eylül 2013, 15:41:10



Konu Başlığı: Güneşin söndüğü gün
Gönderen: açina üzerinde 24 Eylül 2013, 15:41:10






(http://k1309.hizliresim.com/1f/s/szd7f.jpg)

GÜNEŞİN SÖNDÜĞÜ GÜN

Güneşin söndüğü gün
Tanrı Dağlarında bir hüzün
Kabiyra'nın taze bedeni
Mamey Katun'un yüreğinde bir ölüm

Baybolla'nın suçu neydi?
Batur Osman'ın yiğidiydi
Bir kahpe Çinlinin
Kana bulanmış nefretiydi

Kariy, güneşe doyamadı
Kör kuyularda soluğu durdu
Güneşin söndüğü gün
Tanrı Dağa gülümsüyordu

Sapiyan, gonca gülken açamamış
Minik bedeni kahpe ellerden kaçamamış
Çocuk yüreği kocaman olmuş da
Kör kuyulardan çıkamamış

Mamey Katun nasıl dayansın
Bu acıya nasıl katlansın
Azgın nehirler mezarı olmuş
Artık Türkler pusatlansın.

Çinlilerce katledilen, Osman Batur'un eşi Mamey Katun, kızları Kabiyra ve Sapiyan, oğulları Baybolla ve Kariy'in anısına ithafen.

Batur’un ikinci eşi, 3 oğlu ve 5 kızı da esir alındı. 18 yaşındaki kızı Kabiyra ile 14 yaşındaki oğlu Baybolla, anneleri Mamey Hatun’un gözleri önünde doğranarak öldürüldü. 11 yaşındaki oğlu Kariy ve 9 yaşındaki kızı Sapiyan, 20 metre derinliğindeki kuyuya atıldı.

Evlatlarına yapılan bu zulme, işkenceye ve katliama dayanamayan Mamey Hatun aklını kaybetti ve olay yerinin yakınındaki nehrin köpürerek akan azgın sularına kendini attı.

Uygur Türkleri Osman Batur’un şehit edildiği 29 Nisan 1951 gününe “Güneşin söndüğü gün” diyorlar fakat gerçekte o güneş eskisinden daha güçlü yanıyor.